Zo leuk om te zien!
Je zit in een bus of trein…80% tot 90% van de mensen zit van begin tot eind op de mobiele telefoon: mail, social media etc. Nu zou je denken de telefoon is een communicatiemiddel dus we communiceren we ons helemaal suf. Niets is echter minder waar, want als je nu eens ga kijken wat men zegt, dan lijkt het meer op het heen en weer gooien van losse woorden en zinsneden, maar het heeft niets te maken met communicatie.
Mijn introverte zelf
Wellicht goed om te noemen wat ik versta onder communicatie. Communicatie gaat om connectie maken met degene waar je mee spreekt, stukje informatie-uitwisseling, afgewisseld met luisteren en gerichte vragen stellen. Om het gesproken woord meer context en betekenis te geven betrekken we (indien mogelijk) ook de intonatie en de houding van de persoon. Het is dus het totaalplaatje tussen verbaal en non-verbaal dat betekenis geeft aan de boodschap.
Dat is waar ik het vaak aan vind ontbreken…we gooien losse kreten naar elkaar, denken dat we supereffectief zijn en zodra we de telefoon ophangen komt de realisatie: Wat hebben we nu precies afgesproken? Wat is er precies gezegd?
We praten genoeg…maar we communiceren niet. Terwijl in mijn beleving als we meer communiceren dan komen we veel verder, als persoon, als afdeling en/of als organisatie.
Drie stellingen die ik al jaren roep (ja ja, ik roep ook genoeg):
- Communicatie is de basis van iedere relatie (ongeacht welke)
- Communiceren is luisteren naar hetgeen niet gezegd is
- Je communiceert ALTIJD!
Ik roep nog wel meer, maar voor nu beperk ik me even tot deze drie.
Communicatie is de basis van iedere relatie
Of je het nu hebt over een liefdesrelaties, vriendschappelijke relatie of werkrelatie. Iedere relatie kost tijd en inzet…en als je niet communiceert dan is de relatie slechts fictie.
Ik ben er zelf van overtuigd dat iedere relatie kan werken, de ene zal makkelijker lopen dan de andere, dit heeft veelal te maken met overeenkomstige overtuigingen, maar als je goed communiceert kan het altijd werken, zeker op professioneel vlak. Ik heb vaak genoeg gewerkt met mensen waarmee ik als persoon ‘niet klikte’ maar waar ik wel heel veel respect voor kon opbrengen. Ook daar ligt communicatie aan de basis, vragen stellen over het werk, kennis uitwisselen en kijken waar je elkaar kan aanvullen. Deze professionele waardering zorgt ervoor dat ik prima met dat persoon kon werken en als de klus geklaard was, dan gingen we ieder onze eigen wegen weer. Wat nou “Ik kan met Jantje of Pietje echt niet werken, het gaat niet!”…Echt? Heb je het wel geprobeerd, of heb je vooraf al besloten dat het niet zou gaan werken. Dat besluit vooraf maakt namelijk dat je gaat zoeken naar ‘bewijs’ om jouw vooroordeel te bevestigen. Het enige wat je dan ziet is hetgeen waar je naar op zoek bent zodat je kan zeggen ‘zie je wel – ik wist het wel’. Het is in die zin een selffulfilling prophecy. Hoe zou jij het vinden als iemand dat bij jou doet?
Hou gesprekken netjes (niet iemand de grond inboren – dat gaat niet het gewenste resultaat geven), geef elkaar de ruimte om te praten, om te reageren, vragen te stellen en te luisteren. Keep an open mind. Klinkt simpel toch? Dit is voor veel mensen lastiger dan je zou denken. Tuurlijk ga ik ook wel eens de mist in, niets menselijks is mij vreemd, maar ik probeer mezelf wel een spiegel voor te houden en te zorgen dat ik mezelf altijd recht in de spiegel kan aankijken.
Dus zeker op de werkvloer, als je het samenwerken wilt bevorderen, tussen collega’s en/of tussen afdelingen begin dan eens met open en eerlijk communiceren. En nee, dat is niet in een uurtje gepiept, daar gaat tijd overheen. Gun jezelf en je gesprekspartner die tijd. Ga praten, neem de tijd na het gesprek om te reflecteren en daarna praat je verder.